Film i TV

Publika je nas, nakon premijere “Prekobrojne”, nosala, kao što to danas rade fudbalerima

Na vijest smrti srbijanskog glumca Ljubiše Samardžića Milena Dravić se, potresena, s dubokim poštovanjem prisjetila njihove bogate i plodne saradnje od “Prekobrojne”, kada su oboje krupne korake u svijet filma načinili, preko kultnog “Jutra” i “Ljubavnog života Budimira Trajkovića” do “Ledine” i “Nebeske udice”, njegovog odnosa prema poslu i toga kakav je čovjek bio.

Milena Dravić i Ljubiša Samardžić -

“Duboko me je pogodila vijest o Smokijevoj smrti… Donese takva strašna vijest veliku tugu. Setu. Žal… I pokrene lanac sjećanja. Mnogo toga smo Ljubiša i ja zajedno radili i uradili. Počeli smo kao Mikajlo i Malena u filmu “Prekobrojna” izvanrednog reditelja Branka Bauera. Film je naišao na opšte oduševljenje u cijeloj Jugoslaviji, meni je na čuvenom Pulskom festivalu pripala “Zlatna arena”, Smokija su pratile ovacije… Nakon beogradske premijere u Domu sindikata nosili su nas na rukama, doslovce. Kao danas sportiste kad sa medaljama dođu iz svijeta. A snimali smo, što bi se reklo, radeći iz petnjih žila. Doduše, kao i sve druge poslove i glumačke zadatke kasnije.

Nakon tog filma postali smo glumački par koji su razni reditelji, od Triglava do Đevđelije, angažovali u svojim projektima. Veoma važni filmovi i za njegov i za moj glumački habitus i razvoju su filmovi Puriše Đorđevića “Devojka”, “Jutro”… Za “Jutro” je dobio i “Zlatnog lava” u Veneciji a ja “Zlatnu ružu”. Eto, i otišao je sa ovog svijeta u vrijeme Venecijanskog festivala. A tada mu je i legendarni Marčelo Mastrojani čestitao.

Igrali smo i u spektaklima, partizanskim filmovima “Sutjeska”, “Neretva”… Bio je to drugačiji tip filmova u produkcijskom i svakom drugom smislu a njemu je, kao i meni, gluma bila način života. Potpuno predavanje.

Ti se filmovi sada, povodom toga da ga nažalost više nema među nama, vidim, posebno ističu. Za njega su možda i važniji bili filmovi “Štićenik” Brace Sljepčevića, “Dani” Saše Petrovića, “Hamlet u Mrduši Donjoj” Krste Papića….

Uradio je Ljubiša izvanredne uloge u urbanim filmovima.

I naša saradnja u komedijama je bogata i plodna. Radili smo najozbiljnije moguće, a ljude smijehom do suza dovodili. “Ljubavni život Budimira Trajkovića”, “Rad na određeno vrijeme” Milana Jelića….I da ne nabrajam.

Pokazalo se kasnije da je višestruko talentovan, imao je talenta za režiju, za produkciju. Igrala sam u njegovim rediteljskim filmovima “Nebeska udica” i “Ledina”. Znao je odlično da radi sa glumcima.

Bio je osjećajan čovjek, a na svoj način snažan. A njegova je snaga zapravo izrastala iz ljubavi sa suprugom mu Mirom, koja mu je uvijek bila velika podrška. Tako je uspio da nađe snage da nastavi dalje i kada mu se dogodila velika tragedija, kada je izgubio sina.

Manje je poznato da je volio i koliko je volio da sluša dobru muziku, tzv. klasičnu. Bio je čest posjetilac koncerata Beogradske filharmonije. Bio je veliki poznavalac klasične muzike. I to je znanje koristio u svom radu.

Napustio nas je, otišao tamo gdje svi odlaze. Osim tuge ostavio nam je i svoj čarobni, zarazni osmijeh ovjekovečen na filmskom platnu”, napisala je na kraju Milena Dravić o svome najdražem filmskom partneru, piše “Depo“…


Loading..
loading...

Facebook komentari

Izneseni komentari su privatna mišljenja autora i ne odražavaju stavove redakcije portala Haber.ba. Molimo autore komentara da se suzdrže od vrijeđanja, psovanja i vulgarnog izražavanja. Portal Haber.ba zadržava pravo da obriše komentar bez prethodne najave i objašnjenja - Više o Uslovima korištenja...
loading...
Na vrh